Mandag 8. september går Norge til valg på nytt Storting. Troms Nei til EU jobbar tverrpolitisk, men vi vil gjerne bidra med informasjon til velgarane i Troms om kva partia og kandidatane står for i EU-spørsmålet.

I tillegg vil vi informere om kva kandidatane meiner når det gjeld EØS-avtalen, og spesielt om kandidatane er for eller imot å knytte Norge tettare på det europeiske strøm-markedet. Svara frå kandidatane finn du på baksida av denne avisa, som blir delt ut til husstandar over heile Troms fylke.

Mye har endra seg sidan 1994, men...

...fortsatt meiner vi i Nei til EU at styringa av Norge blir best når det er våre eigne folkevalgte som bestemmer. Folk, organisasjonar og politiske parti skal ha rett til å fremme forslag til nye løysingar. Men slik er det ikkje i EU: Berre EU-kommisjonen (som ikkje er folkevalgt) har rett til å foreslå nye reglar. Folk i dei enkelte medlemslanda og EU-parlamentet har dermed begrensa mulighet til å drive fram ny politikk. EU er eit politisk system der styringa skjer ovanfrå, no som i 1994. Det var året då eit fleirtal av det norske folket stemte Nei til medlemskap i Den europeiske unionen. Over 70 prosent i Troms stemte Nei – av gode grunnar:

Norge har store naturressursar

Norge er velsigna med etterspurde ressursar som fisk, olje/gass, mineralar og vasskraft. Ved at det er Stortinget, og ikkje internasjonal storkapital som bestemmer over desse ressursane, har vi bygd eit av verdas beste produksjons- og velferdssamfunn. EU-systemet er ikkje basert på folkevalgt styring over nøkkelressursar, men på fri flyt av kapital. Også her i Norge kan vi sleppe storkapitalen til, men då vil det vere eit fleirtal i folket som vil det. Ikkje på diktat frå Brussel. EU-landa importerer fisk og energi. Norge eksporterer. Eit felles EU-regelverk, basert på importlanda sine interesser, vil vere svært skadeleg for Norge. Råderetten over fiskeressursane vil gå tapt ved eit EU-medlemskap.

Troms har stolte tradisjonar

Vi skal sjå framover, men det må vere lov å minne om at Troms Nei til EU stod for den sterkaste markeringa mot medlemskap i EU, den 14. november 1994. Rett etter at Sverige og Finland hadde stemt JA, og med Nordens statsministrar samla i Tromsø, kom tusenvis av motstandarar frå heile landsdelen for å markere at «Vi står han av». Her markerte vi periferiens makt over sentrum, (for ein gongs skuld). Det er all grunn til fortsatt å stå opp for folket som bur her, og for langsiktig bruk og vern av ressursane i Nord.